Bangkok Ghost Trip

•พฤศจิกายน 18, 2009 • ให้ความเห็น

(หัวเรื่อง เลียนแบบมาจากหนังโอตาคุ เรื่อง Tokyo Ghost Trip – แหะ ๆ)

เนื่องจากขี้เกียจรอรูปจากทางบ้าน กับจากกล้องของน้องเบิ๊ด ก็เลยจำต้องเอามาลงพลาง ๆ ก่อน

เมื่อกลับถึงบ้าน ก็ขอถ่ายรูปก่อนเลย นี่คือห้องนอนของอาอี๊ ที่ทุกครั้งเมื่อกลับมากรุงเทพ ฯ ก็จะพักห้องนี้

กลับมาถึงคืนแรก ไม่มีกระใจจะทำอะไรเลย มึน + ง่วง + อ่อนเพลีย ตลอดเวลา เนื่องจากปรับเวลาไม่ถูก เพราะว่าปรกติจะหลับตอนกลางวันและตื่นตอนกลางคืน ไม่ได้เข้าไปที่งานเลย หลับอยู่แต่ในห้องตลอด ข้าวปลาก็ไม่ได้กิน วันนั้นทั้งวัน ไม่ได้กินข้าวเลย (ฮือ ๆ ๆ ๆ )

เห็นว่าที่งานศพในวันนั้น เป้ อารักษ์ ไปร่วมงานด้วย เล่นเอาแขกเหรื่อในงานปั่นป่วน ไม่เป็นอันทำอะไรกันเลย เหล้าอาอึ้ม แม่ยก รุมเข้าไปแย่งกันถ่ายรูป + ขอลายเซ็นกันใหญ่

จริง ๆ แล้ว ไอ้เป้มันไม่ได้เป็นญาติกับผมหรอกคับ (ถึงแม้ว่าจะหน้าตาดีเหมือนกันก็ตาม – งั่บ ๆ ๆ ) เป็นแค่ลูกชายของเพื่อนของญาติห่าง ๆ แต่ก็ขอบคุณมาก ๆ ที่อุตสาห์ฝ่าดงอาอึ้มมาร่วมงานครับ

บ้านเรา รุ่นลูกมีกัน 8 คน แต่มีหลานกันน้อยมาก มีหลานแค่ 5 คนเอง หน้าตาดีทุกคนเรย (งั่บ ๆ ๆๆ ๆ แง่้บ ๆ ๆ ๆ )

พี่เจ ตี๋ใหญ่

พี่เจคือโอตาคุรุ่นลายคราม สายเซนต์เซย่า และการ์ตูนจับฉ่ายยุคใหม่ ๆ ทั่วไป เป็นคนนำเข้าคาเมนไรเดอร์ให้กับผม จนตอนนี้ ผมบ้ากว่าพี่แกไปแล้ว แต่ถ้าพูดถึงเรื่องการจับจ่ายของเกี่ยวกับโอตาคุ พี่แกใจถึงกว่าผมเยอะ

พี่เจมส์ ตี๋รอง

อาตี๋สุดหล่อล่ำของบ้าน หน้าตาดีเพราะแม่เป็นมุสลิม หน้าตาออกเป็นแขกผสมจีน ตอนนี้กลับอเมริกาไปตั้งแต่วันอังคารแล้ว ทั่นนี้คือดอนเจิ๊กขั้นเมพ เฉลี่ย เปลี่ยนแฟนเดือนละคน (จริง ๆ ไม่ได้โม้)

กรูเอง ซาตี๋

อย่ามายุ่งกะกรู กรูง่วงนอนสัด ๆ

เด็กเบิ๊ด (อาจอย) หมวยเล็ก

เด็กเบิ๊ด (ชื่อเรียกที่ตั้งให้มันเล่น ๆ) เป็นน้องแท้ ๆ ของผม ตอนนี้ทำงานโรงแรมอยู่ ภก. กะผม – เด็กเหี้ย อย่าไปสนใจมันเลย … งั่บ ๆ ๆ

น้องน้ำตาล อาหมวยเล็กสุด ๆ

น้องน้ำตาลเป็นน้องคนเล็กในบ้าน ลูกสาวของอากู๋ (น้าชาย) มีคุณแม่เป็นคนไทย แต่ออกมาคล้ายผมจนน่าตกใจ (ผอม ๆ ยาว ๆ ผิวเหลือง ๆ) คนเก่ง ๆ ฉลาด ๆ ก็มักจะมีลักษณะคล้ายกันสินะ … ว่ะ ฮ่ะ ๆ ๆ ๆ

ไปกรุงเทพ ฯ คราวนี้ ไม่ได้ซื้อของอะไรกลับมา ภก. เลย

ได้ไปนั่งกิน ชาบูชิ ครั้งแรก และจะเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิต ที่เมเจอร์เอกมัย

สาวกรุงเทพ ฯ แหล่มโคตร ๆ นึก ๆ แล้วกรูอยากลาออกจากที่ทำงานแม่ง แล้วย้ายกลับกรุงเทพจริง ๆ

******************

ตอนนี้ชอบเพลงนี้จริง ๆ

แต่ได้ไง ทั้งเพลงมีแค่ 4 คอร์ด แตก็เพราะดีนะ เน้นสัดส่วนอย่างเดียวเลย แฟนอีโมต้องไม่พลาด

ยังไง ๆ Bodyslam มันก็คือ Funeral For A Friend ภาคภาษาไทย ในสายตาผมอยู่ดี

(แต่มือเบส มันใช้ warwick ไม่ใช่ fender ว่ะสาดดด)

แสดงสดออกอากาศ

•พฤศจิกายน 12, 2009 • 1 ความเห็น
หล่อได้ด้วยครีม body shop กระปุกละ 600 ฮะ

มาถึงก่อนใครเพื่อน ขอถ่ายรูปเป็นที่ระลึกอีกครั้ง

ขอโทษที่ลงทีหลังคับ ขี้เกียจอัพใหม่ ... งิบ ๆ

โฉมหน้าพี่มอร์แกนสุดหล่อ เจ้าของรายการ Rock Never Die

มาตามนัด

กับคลื่น 98 FM IT Radio ที่สถานีส่ง กับพี่มอร์แกนเจ้าเก่า

เล่นช้าสักหน่อย เพราะวันนี้ฝนตกหนัก ทุกคนติดฝนกันถ้วนหน้า

ผมมาถึงก่อนเพื่อนทันเวลาฝนตกฉิวเฉียดเพราะว่าขี่เร็วเป็นสันดาน (แง่บ ๆ ๆ ๆ)

พี่ต้อมมากับพี่โอ๋สุดสวย (ผู้ที่ตั้งนิคเนมให้วงเราว่า ฮายี เน่า) ฝ่าฝนกันมา เปียกทั้งคู่

พี่เอกกะน้องกันตามมาทีหลัง มาตอนฝนหยุดแล้ว (เชอะ ๆ ๆ)

กว่าจะได้เล่นก็ปาเข้าไปสามทุ่มกว่า เพราะว่าฝนตกฟ้าคะนอง ซึ่งอันตรายมาก สำหรับการกระจายเสียง

พี่มอร์แกนว่า ถ้าผ่าลงมาเปรี้ยงเดียว อุปกรณ์กระจายเสียงทั้งชีวิตกว่า 8 แสน จะพังทันที

วันนี้เล่นไป 4 เพลง

  • Untitled (เพิ่งรู้ว่า ชื่อเพลงนี้เป็นชื่อที่พี่มอร์แกนตั้งให้ แล้ววงก็ใช้ชื่อนี้มาตลอด – ตั้งให้ดี ๆ กว่านี้หน่อยมะด้ายเหรอเฮีย)
  • Hate
  • Bad Friend
  • Mr. Buff

ผมว่ารายการพี่มอร์แกนน่าฟัง นอกจากมุขตลกขำกร๊าก ๆ ของแกแล้ว เกือบทุกครั้งที่เพลงจบ พี่มอร์แกนแกจะเล่าถึงเกร็ดเล็ก ๆ น้อย ๆ ประวัติความเป็นมาของศิลปิน หรือแม้แต่ข้อคิดเห็น คติสอนใจ ที่พี่เขาแกะมาจากเพลง

แม้แต่เพลงที่พวกเราได้เราเล่นไป แกยังพูดสรุปเนื้อหาเพลงได้น่าฟัง แถมขำกร๊ากด้วย

ถ้าเมื่อไหร่พี่แกเอาไฟล์เสียงตอนเล่นสดอัพลงเว็บ แล้วจะเอาลิงค์มาฝาก

จริง ๆ แล้วข้างล่างพี่แกไม่ได้ใส่อะไรเลย เล็กนิดเดียวเอง แง่บ ๆ ๆ

พี่ต้อมเปียกฝน ต้องถอดเสื้อเล่น

พี่เอก กำลังมีปัญหากับแอมเฟนเดอร์ (แต่เสียงเพราะดีนะเธอว์)

พี่เอกเซ็ทอัพ งั่บ ๆ ๆ

น้องกันติดใจกลองหรู ตีเล่นไม่ยอมหยุด

น้องกัน slipkot สองกระเดื่องใส้ติ่งแตกในตำนาน (ยืมมุขพี่มอร์แกนมาใช้)

ถึงภายนอกจะดูดี แต่จริง ๆ เล่นเกรียน

ไม่มีตู้แอมเบส เป็นคนเดียวที่ต้องใส่เฮดโฟน

เล่นเสร็จ พี่มอร์แกนขอติดรถกลับบ้าน ได้มีโอกาศพูดคุยซักไซ้ประวัติกันนิดนึง

พวกเราอยู่แล้วทำกันแบบเล็ก ๆ ค่อยเป็นค่อยไป ตามประสาคนต่างจังหวัด

ก็มีความสุขดีเหมือนกันเนาะ

ได้ฟังเพลง คราม ซิ้งเกิ้ลใหม่ของบอดี้สแลมแล้วชอบมาก

กลับมาฟังเดโมของ ฮายีน่า ก็อิ่มใจไม่แพ้กัน

เพราะว่า we are on the top of it ว่ะ สาดดดดด …

ขอปิดท้ายด้วยภาพฉาวภาพนี้ ที่ทำให้พี่ต้อมทะเลาะกับเมียจนบ้านแทบระเบิด

เดี๋ยวในอีกไม่กี่ ชม. ผมต้องบินด่วนขึ้นกรุงเทพ ฯ เพราะอากงเสีย

ทั้งคืนยังไม่ได้นอนเลย

เหนื่อยจังเลยคับ

สู้ว้อย เพื่อน้องติ๋ม (ไม่เกี่ยว)

FM 98 กับพี่มอร์แกน

•พฤศจิกายน 10, 2009 • ให้ความเห็น

วันนี้มีนัดอัดเสียงแก้ไขสามเพลงเก่าที่อัดไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว

นัดเลื่อนเข้ามาจาก 2 ทุ่มเป็น 6 โมงเย็น

ไปสายนิดนึง ไปถึง เจอแต่พี่ต้อม (ร้องนำ) คนเดียว

อีก 2 ท่านก็สายอีกตามเคยว่ะคับ (แง่บ ๆ ๆ ๆ)

อัดเสียงร้องใหม่ กับ mix เสียงโดยรวมกันอีกรอบนึง แค่นั้น

เมื่อคืนไม่ได้เล่นเกมส์โต้รุ่ง เสียงกลับมาใสเหมือนเดิมแล้วค้าฟฟฟฟ ...

โฉมหน้าพี่ต้อม นักร้องนำเมพขิง

อย่าเทคบ่อยดิวะ ... ไอ้เกรียนนี่ (โกนกบ่น)

เราก็ยืนให้กำลังใจเขาจากอีกด้านนึงของห้องอัด

ถึงหน้าตาจะโหด แต่ตัวจริงใจดีนะเธอว์

นี่ก็โฉมหน้าพี่เอกมือกีตาร์ฮาร์ดคอร์ เป็นมันสมองของวงคับ

ถึงจะเพิ่งตื่น แต่ก็หล่อ (เครี้ยกกกกก)

ไม่มีใครถ่ายให้กรู กรูถ่ายตัวเองก็ได้

อยากรูว่าไอปุ่มทั้งหมดข้างหลัง โกนกแกจะจำได้หมดป่ะวะ

ภาพมุมเฉี่ยวของโกนก แห่ง Nok Music Studio

ถึงผมจะดูเอ๋อ ... แต่ตัวจริงผมฮาสุด ๆ นะคับ ... เวิฟ ! ... เย้ !!

จงดูซะให้เต็มตา ว่าน้องกัน มือกลองของเรา จุ๊กกะแล๊นขาววอกเพียงใด

จะ give a fuck กรูทะมัยเนี่ย

สองโปรดิวเซอร์

กรูแทบจะหายใจทางเหงือกอยู่แล้ว ฮว๊ากกกกกกกกกกก....

พี่เอกอัด line เสียงประสาน

หลังจากนั้นเราก็ไปลุยกันต่อทันที ที่สถานีวิทยุ 98 FM Phuket Radio ตามคำชวนของพี่ต้อม

พี่มอร์แกน ดีเจเจ้าของรายการใจดีมาก ๆ

แถมยังตลกคอด ๆ

พวกเรายกโขยงกันไปโดยไม่ได้นัดหมาย แถมยังเอาเดโมที่เพิ่งอัดแก้เสร็จร้อน ๆ ไปเสนอแก

พี่แกลองฟังดูคร่าว ๆ เสร็จ พี่แกก็เอาเปิดออกอากาศทันทีรวด แถมทำท่าจะให้พวกเราเล่นสดในรายการแกอีก (เย้ยยยยย) พอดีว่าพี่เอกไม่ได้เอากีต้าร์มา ก็เลยขอเลื่อนเป็นวันพรุ่งนี้

เท่านั้นยังไม่พอ พี่มอร์แกนแกยังสัมภาษณ์พวกเราออกอากาศแบบปัจจุบันทันด่วน (ชักเริ่มงงแล้วว่า พวกสมาชิกฮายีน่ารุ่นบุกเบิก มันเส้นใหญ่มาจากไหนฟะ)

เป็นที่แน่นอนว่าคนตลกมุขมากอย่างพี่มอร์แกน จะพูดตบมุขออกอากาศ แซว+กัดพวกเราซะจนขนกระจุย ส่วนผมก็โดนเรื่องมือเบสคนใหม่อิมพอร์ทจากเกาหลี ก็เลยตามมุขเขา ทักทาย ฮันยองฮาเซโย ผู้ฟังออกอากาศไป (หารู้ไม่ว่าจริง ๆ กรูเป็นโอตาคุว้อยยย … เกาหลีห่านไรวะ)

ผมชอบที่พี่มอร์แกน present พวกเราแบบ ไม่ได้ ชเลียร์ (เชียร์ + เลีย) พวกเราจนเกินเหตุ เหมือนกับพวกรายการวิทยุดันดารา ศิลปิน เพลงเมนสตรีม หรือ เพื่อชีวิต อื่น ๆ พี่แกเล่นกัดเราเละเทะซะไม่มีชิ้นดี แต่มันฮาโคตร ๆ ว่ะครับ ทำให้คนฟังไม่รู้สึกว่าหมั่นใส้ฮายีน่า ยกตัวอย่างมุขเช่น

“พวกเขาเล่นดนตรีกันมาตั้ง 10 -20 ปีแล้ว ก็เพิ่งจะได้มีอัลบั้มออกมาให้พวกเราได้ฟังกันนี่แหละครับ”

“ไม่ทราบว่าถ้าอัดครบทุกเพลง จะทำออกมาแถมหรือแจกกันเมื่อไหร่ครับ”

“เพลงที่กำลังจะเปิดนี้ ถ้าฟังได้ก็ฟัง ถ้าฟังกันไม่ได้ ก็ปิดวิทยุไปได้เลยครับ”

“ส่วนตัวผมเรียกวงนี้ว่าวง หายนะ เพราะมาที่นี่ทีไร นำพาความหายนะมาทุกที”

จริง ๆ มีอีกเยอะมาก นึกไม่ออก พวกเราฟังอยู่นอกห้อง หัวเรากันท้องแข็ง

วันนี้ฝนตกพรำ ๆ ตื่นมาตอนหกโมงเย็นปุ๊บ (เมื่อคืนทำงานเลิกเจ็ดโมงเช้า กว่าจะได้นอนก็สิบโมงกว่า) เข้าห้องอัด ไปสถานีวิทยุ กลับมานั่งอัพบล๊อก เล่่น Happy Farm ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วจริง ๆ

เร็วจนน่ากลัว

เสาไมค์บดบังหน้าหล่อ ๆ ของพี่มอร์แกนเสียจนหมดสิ้น

ภายในห้องส่งของ FM 98 Phuket Radio

คนนครศรี ฯ มันก็หน้าตาดีแบบนี้แหระ น้องเฮ้อววว์

พี่ต้อมร้องนำ กับพี่เอกกีตาร์ ยืนเก๊กเถื่อน (อิอิ)

มา ไซโคลน - โจ๊กก่า กะกรูป่ะเมิงงงง

โฉมหน้ามือเบส คนที่อิมพอร์ทมาจากเกาหลี

ขอจบบันทึกหนึ่งวัน ที่ไม่ธรรมดาไว้แต่เพียงเท่านี้

ปอลิ่ง . วันนี้ ได้รู้แล้วว่า ฮายีน่า แมร่งเส้นใหญ่ชิพหอยยย (โฮ่ง ๆ ๆ )

ทำเดโม

•พฤศจิกายน 9, 2009 • ให้ความเห็น

เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา มีนัดทำเดโมเทป เพื่อที่จะส่งรายการ 108 ดนตรี ของอาจารย์ปราชญ์ และ สถานีวิทยุท้องถิ่น

เสียดายที่ไม่ได้ถ่ายจนครบทุกคน รูปที่เหลืออยู่ในกล้องมือถือของพี่ต้อม

รูปน้องกันของเรา กลายเป็นถ่ายรูปอาร์ตไปซะงั้น (กล้องมัน error อ่าาา)

ส่วนเดโม ขอผมฟังเป็นการส่วนตัวได้คับ แต่ไม่ปล่อย … กลัวโดนลอก

ฮ่าๆ ๆ ๆ  เพลงมันดีก็เงี้ย (พี่เอกเขาแต่งดี)

ช่วงนี้นัดซ้อมกับเข้าสตูบ่อยมาก

เหนื่อย ๆ ๆ ๆ ๆ

ทำไมช่วงนี้มันเหนื่อยอย่างนี้วะคับ

ทำไมถ่ายติดผมแค่นี้วะฮะ !!!

น้องกัน มือกลองสุดเมพของพวกเรา

มาถ่ายกรูทำไม ยิ่งเล่นผิด ๆ ถูก ๆ อยู่

มือเบสสุดกากส์ของพวกเรา

กรูบอกแล้วไงว่าไม่ต้องถ่าย

พอหันมา เอ๊ะ ... หน้าคุ้น ๆ

กรูไม่ได้กากส์ แต่เบสกรูมันกากส์โว้ยยยย แสรดดดดด ....

แป้กคับ ... เทคคคคคค !!!!

เห็นหล่อ ๆ อย่างงี้ ยังหาแฟนอยู่นะค้าฟฟฟ

กลับบ้านมา ล้องหน้าล้างตา ก็จะกลับมาหล่อเหมียนเดิร์มมมมม

วันนี้เสื่อมพอแระ …

ทำงานอีกวัน พรุ่งนี้ก็หยุดอีกสินะ

เยสสสสสสสสสส

มรึงมา ไซโคลน-โจ๊กก่า กะกรูเอาป่ะ

•พฤศจิกายน 5, 2009 • ให้ความเห็น

ผมเป็นสมาชิกเว็บ www.j-hero.com

แวะเวียนเข้าไปติดตามขาวสารเกี่ยวกับหนังแปลงร่างหลอกเด็กเป็นประจำ

แต่ไม่ค่อยได้โพสข้อความแสดงข้อคิดเห็นอะไรมากมาย

พอถึงคราวที่มีเรื่องอยากจะโพส ก็กลัวว่าจะโดนคนทั้งบอร์ดเขารุมยำตีน

ก็เลยคิดว่าเอามาเขียนระบายอารมณ์ในบล๊อกตัวเองดีกว่า

เรื่องมันก็มีอยู่ว่า

“ผมคิดว่าซีรีย์ Kamen Rider Decade กากส์ ครับ”

และผมเชื่อว่ามีคนเห็นด้วยกับผมเยอะ แต่ไม่กล้าเข้าไปพูดในบอร์ดเจ ฯ

เพราะโอตาคุส่วนใหญ่ก็มักจะหลับหูหลับตา ชาบูววว์ ฮีโร่ในดวงใจกันอยู่แล้ว

(หรือเปล่าหว่า)

คือที่ผมว่ากากส์ มันก็มีเหตุผล ล้วนแล้วแต่เป็นเหตุผลทางด้าน Production ทั้งสิ้น

1. กล้องที่ใช้ถ่ายในดีเคท 4-5 ตอนแรกกับหลังจากนั้น เป็นกล้องที่ใช้ถ่ายเป็นคนละตัวกัน คนละรุ่นกัน ดูแล้วมันให้อารมณ์ต่างกันเลย ดีเคท 4-5 ตอนแรกดูแล้วว่า ท่าทางซีรีย์เรื่องนี้จะฟอร์มใหญ่มาก เรื่องราวเต็มไปด้วยปริศนา ภาพของหนัง ดูแล้วก็ได้อารมณ์ นักแสดงก็แสดงดี สมบทบาท แต่ตอนหลังจากนั้น เริ่มออกกากส์ ภาพเน่า นักแสดงเล่นแบบเทคเดียวผ่าน (ลวก ๆ) บทจับฉ่าย ฯลฯ อาจเป็นเพราะเศรษฐกิจตกสะเก็ด โตเอะโดนตัดงบ รายละเอียดอะไรต่าง ๆ ก็โดนตัดทอนลง ดังจะกล่าวในข้อต่อ ๆ ไป

2. ไคโตะ ไรเดอร์ Diend โผล่มาในตอนแรก ดูเหมือนว่าจะรู้จักสึคาสะ และชอบพูดบ่อย ๆ เหมือนกับจะรู้จักกับสึคาสะมาก่อนที่จะความจำเสื่อม พูดเหมือนกับรู้ว่าในอดีต สึคาสะชอบกิน “ปลิงทะเล” แต่แล้วหลัง ๆ … ไหนวะ ปลิงทะเลของเมิงงง…  คนเขียนบทคงลืมไปแล้ว บทพลิกโผ จู่ ๆ แมร่งกลายเป็นไคโตะมันอยากจะมาขอเป็นเพื่อน (ขอ Y) กับพระเอก (สึคาสะ) โดยที่ไม่มีการกล่าวถึงที่มาที่ไปของสึคาสะเลย มันคือใคร มาจากไหน มาได้ไง ทำไมมีเจือกรถมอไซค์สุดเทห์ขี่ตั้งแต่แรก แล้วทำไมตอนหลังดันมีดีเคทแท้ ดีเคทเทียม ทำไมต้องมีดิเอนท์ ใครสร้างไดรฟเวอร์ให้พวกมรึง ไอ้สัด ไอ้หมัก กรูงง …

3. ยูสึเกะประพฤตตัวไม่สมศักดิ์ศรีไรเดอร์คูกะ (อันนี้ผมว่าทุกคนที่ดูคงคิดเหมือนกัน) โดยส่วนตัว ผมไม่เคยดูคูกะมาก่อน ซึงถ้าได้ดูก็คงจะเกิดอาการเซ็งเป็ดเหมือนกับแฟนไรเดอร์หลาย ๆ คนที่เคยดูมา แต่ที่ชัวร์ ๆ คือตอนที่ยูสุเกะมันควรจะแปลงร่างออกมาช่วยเพื่อน ๆ มันดันไม่แปลง ประพฤตตัวเยี่ยงตัวประกอบอดทน แบบนี้จะไม่ให้เซ็งเป็ดได้ไงวะคับ กับศักดิ์ศรีไรเดอร์ผู้บุเบิกแห่งยุคเฮย์เซย์ซึงกลายเป็นตัวประกอบอดทนให้เพื่อน ๆ โขลกสับ แถมเอฟเฟคตอนแปลงร่างก็โดนตัดทอนแบบน่าเกลียด

4. พระเอก (สึคาสะ) ในตอนหลัง ๆ หน้าบูดเป็นหูดทอด ผิดกับตอนแรกที่พระเอกมักจะเป็นคนร่าเริง มั่นใจ เฮนชินด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม แต่หลัง ๆ ขอบตาคล้ำ หน้าตาบูดบุ้ยเป็นกุ้ยช่าย คือสันนิษฐานได้ 2 อย่างคือ ถ้าไอ้ม่าคุง (คนที่แสดงเป็นพระเอก) มันไม่โหมงานหนักจนเกินไป ก็ต้องเที่ยวดึก ทำให้ขี้เกียจมาเข้ากองถ่าย อะไรเงี้ยะะะ

5. ไรเดอร์ Punch & Kick Hopper โผล่มาในตอนที่ 2 และไรเดอร์ Kaisa โผล่มาในตอนที่ 4 เหมือนกับว่าจะมีส่วนเกี่ยวของในเนื้อเรื่องหลังจากนี้ … แล้วตอนหลังแมร่งหายไปไหนว๊าาาาา (ถูกลืมซะงั้น) กรูว่าอันที่จริง แมร่งออกมาแจม มั่ว ๆ เล่น ๆ เพื่อนดันยอดขาย DX ใช่ป่ะ

6. คิบาระ จากซีจีแมร่งกลายเป็นหุ่นเชิดรายหารเจ้าขุนทอง อันนี้ทุกคนคงเข้าใจ

7. เนื้อเรื่องสุกเอาเผากิน ต้องเร่งให้จบภายใน 30 ตอน เพราะว่าบร๊ะเจ้าบันไดจะได้รีบวางขาย ไซโคลน-โจ๊กก่า ต่อ

9. ไดเมนชั่นคิก แมร่งลอกท่าไม้ตายของเบลดคิงมาเหมือนเกิ๊น เล่นง่ายเนาะ

8. เกือบลืม … ทำไมมรึงไปจ้างโก๊ะตี๋มาแสดงเป็นวาตารุ (ไรเดอร์ Kiva) คิดได้ไงเนี่ย เหรี้ยเอร๊ยยยยยยยยย….

ไหน ๆ มันก็จบ (ปาหมอน) ไปแล้ว ก็ขอสาบส่ง Decade ไปซะ ตอนแรก ๆ อุตสาห์ชอบมากจนต้องซื้อ DX มาเล่นเลยนะเนี่ย ไม่น่าทำกันอย่างงี้เร๊ยย

ใครก็ได้ หยุดกรูที ... !!!

เกรียนไม่มีใครเกิน

แต่ตอนนี้ผมแฮปปี้กับซีรีย์ Double มาก

ทุกอย่างดูเหมือนจะดียกเว้นเวลาเฮนชินแล้ว ฟิลลิปจะต้องหลับนี่แหละ

ก็ขอให้สนุกแบบนี้ต่อไป

อย่าออกกากส์เหมือน Decade ละกัน

กรูไซโคลน-โจ๊กก่า คนเดียวก็ด้ายยย...

ดูให้ดี ๆ เทอจะเห็นความโอตาคุซ่อนอยู่ภายใน

ซื้อมาจากตลาดเปิดท้าย เป็นร้านทำแหวนที่เขาเอาเหรียญมาหลอมให้เป็นแหวน

(แจ้งกรมธนารักษ์ มาจับได้ป่ะเนี่ย)

แถมมีบริการสลักชื่อให้บนแหวนด้วย

ผมได้ที ซื้อสองวง ต่อจนเหลือ 2 วงสามร้อยบาท (อย่าตกใจกับราคา ที่นี่คือประเทศภูเก็ต)

วงสีเงินสลักว่า Cyclone

วงสีทองสลักว่า Joker

ฝีมือการสลักก็ดูดีในระดับหนึ่งนะ

********

ปล . ไอ้เพื่อน เฉิน มันว่าผมเขียนบล๊อก ชอบบ่นแต่เรื่องเสื่อม ๆ อยากจะบอกว่าครั้งต่อไปจะพยายามเขียนให้มันคิกขุอาโนะกว่านี้นะค้าบบบบ … ฮั่ว Door

สัปดาห์แห่งการแสดงสด

•พฤศจิกายน 1, 2009 • 1 ความเห็น

เซ็งว่ะคับ …

ตะกี๊นัดเด็กไปกินข้าวตลาดเปิดท้าย พอถึงเวลานัด ไปรับที่หอ คุณเทอไม่ยอมรับมือถือซะงั้น ติดฝนอีก เฟล ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ สัด ๆ

อิน้องฟิวส์หลอด ทำกับกรูด้ายยย …

คิดว่ากรูแคร์เหรอ ในสต๊อกกรูมีอีกเป็นร้อย บนท้องถนนมีอีกเป็นพัน

ฮว๊ากกกกกกกกกกกก ….

ใครก็ได้ ... หยุดกรูที

เมพมั้ยสาดดด...

ช่วงหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา มีงานแสดงสดสองงาน

งานแรกที่ผับ ภูกาน่า ตรงถนนแม่หลวน

มีวงที่เขาเล่นอยู่ก่อนชวนเข้าไป เขาคือพี่เอก อดีตมือกลองวง Burn ที่ร่ำลือจากเหตุการณ์ไฟไหม้ที่ซานติก้าผับ เอกมัย

และวันนี้ เขามาทำอะไรที่ภูกาน่า … เอิ๊ก ๆ ๆ ๆ

ยังไงก็ขอบคุณพี่เอกมากครับ ที่ทำให้พวกเราได้มันส์กันจนลูกค้าในร้านแตกกระเจิง

(ฮายีน่า เล่นที่ไหน แตกกระเจิงทุกงาน)

จบงาน ก็ถือโอกาสเข้าไปขอเบอร์อิน้องฟิวส์หลอดนี่แหระ แมร่ม … เจ็บใจสาดดด

หล่อ + หล่อกว่า (กร๊ากกกก)

ถ่ายกับพี่ต้อม นักร้องนำสุดหล่อของเรา

อีกที่นึง คืองานแจมเอาท์ทุกสิ้นเดือนของ Kaka Studio ตรงถนนตะกั่วป่า

งานนี้ค่อนข้างประสบความสำเร็จพอสมควร จากประมวลเหตุการต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น

แอบถ่ายขาร๊อค

ถ้าจัดต่อไปอีกสักปี - 2 ปี อาจจะพัฒนากลายเป็นงาน ภูเก็ต แว๊น มีท สก๊อย ก็เป็นได้ - เอาใจช่วยครับ

- กำหนดการเริ่ม 5 โมงเย็น แต่เริ่มจัดจริง 2 ทุ่มครึ่ง (เมพสาดดดด) ด้วยเหตุผลที่ว่า ตอนเย็นคนน้อย จัดค่ำ ๆ ดีกว่า แล้วดึก ๆ ไม่ต้องห่วง พี่เคลียร์กับตำรวจแล้ว

- สามทุ่มกว่า คำตอบมาเลย สายตรวจสามนายพร้อมอาวุธครบมือและพาหนะคู่ใจ เข้าแทรกแซงเหตุการณ์ พร้อมกับคำถาม “พวกมรึงทำหนวกหูอะไร” และ “มรึงจะเลิกกี่โมง”

- งานต้องเลิกตรงตามกำหนด ทั้ง ๆ ที่จัดเลทกว่ากำหนด 3 ชม. ครึ่ง ผลก็คือ วงผมได้เล่น 4 เพลง จากที่ควรจะเป็น 6 เพลง และวง Death Walker ที่ร่ำลือ ซึ่งเป็นไฮไลท์ของงาน อดขึ้นแสดง

- ไมค์กากส์ ไม่ได้ยินเสียงนักร้อง แล้วล่่าสุด มีคนกล่าวหาว่าเบสเสียงเพี้ยน (อ้าว … เหรี้ย กรูโดนเต็ม ๆ)

- เล่นไปได้สองวง คนกลับบ้านไปกว่า 50%

- เป็นอีกครั้งที่ต้องรอจนเง้ก … อยากจะบอกตรง ๆ เลยครับว่า วงที่สองกับสาม พวกมรึงเล่นกากส์ มาก (ไม่มีฟีล + ไม่ซ้อมมา + ไม่เอนเตอร์เทนคนดู + ทำท่าทีเหมือนกรูมาเล่น ๆ + ไม่รักษาเวลา + ไม่สนว่าคนดูจะเบื่อจะเซ็ง กรูมาเพื่อโชว์กาาาากส์ เท่าน้านนน) จะมาทำเหรี้ยอะไร เสียเวลากรูมากมาย นี่กรูไม่ได้พูดเองนะ feedback จากคนดูเขาว่ามา (จงน้อมรับซะ … ว่ะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ)

- สรุป ขอบคุณ พี่ตาล วุฒ พี่นุช น้องเบิ๊ด ที่อุตสาห์สละเวลาไปดูเราโชว์เกรียนมากมาย

- ขอบคุณพี่ yet dog สุดหล่อที่จัดงานเกรียน ๆ เช่นนี้ให้พวกเราได้มันส์กัน (300 บาท ไม่คุ้มเลยว่ะครับ) เห็นว่าครั้งต่อไปจะไปจัดกันที่ผับโด๊ะ …. พวกมรึงจงแถกเหงือกกันไปแลต่อปลายเดือนนี้ค้อยยย ไม่รู้ว่าผับเหรี้ยไรหล่าว ไต้ก๋งเพื่อชีวิต หรือไม่ก็ อิสานพเนจรสินะ

เอ่อ .....

สถานที่จัดงาน - สายรายงานมาว่า ชาวบ้านในละแวกนั้นแมร่งโทรไปแจ้งสายตรวจตั้งแต่วงแรกขึ้นเล่นแล้ว เนื่องจากทนหนวกหูไม่ไหว

เสียดายว่าไม่ได้ถ่ายภาพมามากกว่านี้ เพราะกล้องมือถือแบตหมดซะก่อน

กรูเชื่อแล้วคับน้องกัน ว่างานนี้แมร่งไม่มันจริง ๆ ไม่คุ้มเงิน 300 เหมือนที่มรึงว่าไว้เลย

ภาพบรรยากาศความมันส์ภายในงาน

โฉมหน้าไอ้มือเบสเสียงเพี้ยนที่ว่านั่นแหระ

โฉมหน้าไอ้มือเบสเสียงเพี้ยนที่ว่านั่นแหระ

ต่อจากนี้ ฮายีน่า จะเป็นเช่นไร จะยกขบวนไปเสื่อมปาร์ตี้เขาที่แห่งหนตำบลใด โปรดจงคอยติดตามชมตอนต่อไปด้วยความลุ้นระทึกยิ่ง

เด็กเปรตแห่งชาติ

โฉมหน้าของผู้หญิงตัวน้อย ๆ ที่ต่อเติม + ทาสี ห้องอพาร์ทเม้นของตัวเอง ด้วยตัวคนเดียว (จริง ๆ)

ว่ากันต่อด้วยน้องเด็กเบิ๊ดของผม หลังจากไปหว่านสเนห์ให้พี่ต้อมนักร้องนำของผมต้องน้ำยายไหยที่งาน Kaka มาแล้ว เวลาส่วนใหญ่ของมัน (และของผมที่จำใจต้องสละให้มัน) คือการช๊อปปิ้งเฟอร์นิเจอร์ตกแต่งห้อง และงานต่อเติมอพาร์ทเม้นสุดสวยของมัน

จะดีขนาดไหน ถ้าอพาร์ทเม้นใจกลางเมืองภูเก็ต ที่ค่าเช่าเบ็ดเสร็จรวมน้ำ+ไฟ แค่ 2,500 บาท (โปรดอย่าลืมว่าอยู่ใจกลางเมืองภูเก็ตจริง ๆ) จะดูสวยเมพน่าอยู่ดังเช่นแงะแมร่งออกมาจากหนังสือ Living & Decor สด ๆ

มันกำลังจะเกิดขึ้น ด้วยฝีมือของไอ้น้องเบิ๊ดของผม

ถ้าเสร็จแล้ว มันจะเมพ หรือ จะเน่าขนาดไหน ผมสัญญาว่าจะถ่ายรูปมาอวดในบล๊อกนี้ แน่นอน

จากกันด้วยภาพสุดท้าย อัพมานาน กรูก็เหนื่อยแล้วบ้างสิ (คืนนี้ต้องทำงานด้วย)

ชาเขียว - ต้องไม่ใส่น้ำแข็ง !!!

ชีวิตคน ก็เหมือนชาเขียวร้านฮะจิบัง บางวันก็อร่อยดี บางวันแมร่งก็ขมอิ๊บอ๋าย

รักคนอ่านทุกคนครับ

จะสิ้นเดือนแล้ว

•ตุลาคม 28, 2009 • ให้ความเห็น

แป๊บ ๆ เงินเดือนก็จะออกอีกแล้วเนาะ

เดือนนี้รู้สึกว่าใช้จ่ายเงินคล่องมือขึ้น (ถึงแม้ว่าจะต้องจ่ายเงินก้อนค่าซ่อมคอมก็ตาม)

แสดงว่ามาตรการรัดเข็มขัดของเราใช้ได้ผล

ถึงแม้ว่าจะไม่ทำบัญชีรายรับรายจ่ายก็ตาม

เคล็ดลับอยู่ที่ว่า ผมมักจะชอบคิดว่าตัวเองขาดวิตามินบ่อย ๆ

ทำให้ต้องซื้อพวกน้ำผลไม้ยูเอชทีจาก 7-11 มาดื่มเป็นประจำ

ซึ่งเดือนนี้ ผมตัดปัญหาโดยการซื้อวิตามินรวม (ที่เป็นเม็ด) จาก Boots มาทานซะเลย – กำลังลดราคาอยู่พอดี

และความเ้ป็นจริง ไอ้พวกน้ำผลไม้ ยูนิฟ, ทิปโก้ พวกนั้น มันก็ไม่ได้มีคุณค่าทางอาหารจริงอย่างที่เขียนอยู่บน  nutrition fact ข้างกล่องหรอกครับ

ความเป็นจริงก็คือ พวกน้ำผลไม้ที่ผลิตมาจากโรงงานอุตสาหกรรมเหล่านั้น มักจะผ่านความร้อง ผ่านการต้มสุกหลายครั้งหลายหนมาก

ก่อนจะนำมาใส่วัตถุกันเสีย และบรรจุกล่อง

โง่อยู่ตั้งนาน ที่มันโฆษณาว่า ดื่มแล้วจะอายุยืน สุขภาพดี ไม่มีโรค

Propaganda ว่ะคับ

มองไรวะ สาดดด

ถ่ายที่บ้านดอนเจิ๊ก

ถึงเงินเดือนจะไม่เยอะ แต่ถ้ารายจ่ายเราน้อย – life style ของเรา ไม่มีเรื่องฟุ่มเฟือยมาก (แน่นอนว่าผมไม่ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ ไม่ติดยาเสพติด) ก็ทำให้เราประหยัดค่าใช้จ่ายไปได้เยอะ

ดังภาษิตที่เขากล่าวไว้ว่า ถ้าเราประหยัดได้พันนึง ก็เท่ากับว่ารายได้ของเราเพิ่มขึ้นพันนึง

มาช่วยกันเป็นคนประหยัดกันดีมั้ยคับ

*********

มีเว็บเสื่อม ๆ บันทอนปัญญามาให้ดู

เกิดจากการที่แว๊บไปเห็น facebook ของรุ่นพี่ที่มหาลัยคนหนึ่ง เขาโพสภาพเกี่ยวกับชีวิตในรั้วมหาลัย (***)

พอเวลามีคนพูดถึงเรื่องในรั้วมหาลัย เพื่อนรักสมัยมหาลัย รุ่นพี่มหาลัย ประชุมเชียร์ เลี้ยงรุ่น ฯลฯ ผมมักจะมีความรู้สึกแบบนี้ทุกที

มอ. เหรอวะสัด ... อ้วกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

กรูรักเมิงงงงง .... แหว่กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

โอเค … ทุกคนคงเห็นแล้วว่า ผมงี้แมร่งรักสถาบันโคด ๆ

ก็คือมันมีเหตุผลอ่ะครับ ส่วนตัว จะเอามาสรรเสริญ (เผา) ในบล๊อกนี้ก็ใช่ที เอาเป็นว่าเราไปดูเว็บอันสุดแสนประเทืองปัญญาแห่งยุคนี้ดีกว่า

เป็นเว็บรวมภาพคนอ้วกแห่งยุค นึกเสียดายว่าสมัยตอนอยู่มหาลัย ยังไม่มีกล้องถ่ายรูป จะได้ถ่ายภาพพวกเด็กวิศวะคอม ฯ ที่ชอบแดกเหล้า โชว์ exhibition เรี่ยราด เอามาโพสในเว็บนี้บ้าง เผื่อจะได้ติด top vote กะเขาบ้าง

ระบบรุ่นเหรอวะ … ชาบูวววว

(เอ้า… พวกเธอเข้าไปดูกันซะทีเด่ะ)

http://www.ratemyvomit.com/

คำเตือน : กรุณางดชมเว็บขณะรับประทานอาหาร

ปล. ใครว่าผมเฮงซวยไม่รักสถาบัน กรูอ่ะโคตรรักสถาบันเลย แต่กรูเสียใจที่สถาบันที่ดีมันมีนิสิตเหี้ย ๆ อย่างพวกเมิงไงล่ะวะ

เอ้า ... อ้าปากกว้าง ๆ สิคะ

หัดสำนึกซะบ้าง ไอ้พวกเหี้ย ... นี่แน่ะ

เกรียนเจ

•ตุลาคม 26, 2009 • ให้ความเห็น
เคี้ยวตุ้ย

เคี้ยวตุ้ย

เทศกาลเกรียนเจปีนี้ ก็เป็นเหมือนที่เคยเป็นมาทุก ๆ ปี

เกรียนแต่งชุดขาว ขี่แว๊นเต็มท้องถนนในคืนวันศุกร์-เสาร์ เล่นประทัดเสียงดังระงม

เกรียนรุ่นใหญ่หน่อยก็แดกโซแล่ม อดนอน มาร่วมขบวนแห่ในตอนเช้า

บางคนพระลง เป็นองค์เทพ “โซ แล่ม คู ไต้ เจี่ย” เอาเหล็กทิ่มตามร่างก็ไม่เจ็บ พอองค์ท่านได้ยินเสียงประทัดก็ของขึ้น ชักแหง่ก ๆ ๆ ๆ  ร้องเอ๋ง ๆ ๆ ๆ ให้เห็นกันทั่วไป

การจราจรก็ติดจะตายห่าน แต่ไม่เดือนร้อนเท่าไหร่เพราะผมขี่มอไซ

จะเดือดร้อนก็แค่อิเกรียนพวกนี้แมร่งชอบโยนประทัดใส่ แค่นั้นเอง

เขียวทั้งจาน

เขียวทั้งจาน

ปกติผมจะพยายามทานอาหารมังสวิรัตให้มากที่สุดเท่าทีจะกินได้

ช่วงเกรียนเจนี่ดีหน่อย ดึก ๆ ค่ำ ๆ ก็ยังหาอาหารเจทานได้

ปกติผมจะทานที่เหอซั่น แต่ปิดเร็วชิบหอยย ห้าโมงเย็นก็ปิดแล้ว

รูปข้างบนไม่ใช่ข้าวที่เหอซั่น แต่เป็นร้านอาหารที่เขาจะเปิดเฉพาะช่วงเจ เป็น limited edition

ทานอาหารเจทุกครั้ง อย่าลืมสั่งเมนูเห็ดให้รวมอยู่ในจานด้วย ถ้าไม่อยากขาดโปรตีน

ถ่ายคู่กับ "คนที่คุณก็รู็ว่าใคร"

ถ่ายคู่กับ "คนที่คุณก็รู็ว่าใคร"

ช่วงสองสามวันที่ผ่านมาได้ความรู้อะไรใหม่หลายอย่าง

- เคยตั้งข้อสังเกตว่า วัยรุ่นภูเก็ตชอบเซ็กส์หมู่ มาวันนี้ สืบสาวได้จากข้อมูลคนใกล้ตัว ยืนยันว่า…แมร่งจริงว่ะคับ

- ผนังที่เคยไปบอมไว้กะวุฒแถวสะพานกอจ๊าน โดนเขาทุบทิ้งแล้ว (กรูบอกแล้ว … อย่าพ่นกากส์ ๆ…อิอิ)

- ไม่ได้ซ้อมดนตรีมาหนึ่งอาทิตย์เต็ม ๆ ช่วงเกรียนเจ ทำ Hyena ขี้คร้านนน

- ในพูลผล นอกจากจะมีผีขนุนให้เห็นเยอะแยะแล้ว ยังมีผีจริง ๆ อยู่ในนั้นด้วย ซึ่งเป็นเหตุมาจากผีขนุนโดนไฟคลอกตายคาโซ่เมื่อสิบปีที่แล้ว สมัยยุคแมงดาเฟื่องฟู

- เรื่องความเชื่อเกี่ยวกับไสยศาสตร์ ไม่ใช่เรื่องวิจารณญาณส่วนบุคคล แต่กลายเป็นเรื่องที่ ถ้าอยากจะเจริญรุ่งเรืองในชีวิต ต้องจำใจเชื่อ (O_o”)

- ร้านซ่อมคอมและขายอะไล่เกี่ยวกับไอทีที่บิ๊กซีชั้นล่าง ผมเรียกมันว่าร้านอีสานพเนจร เนื่องจากเจ้าของร้านหน้าตาแมร่งบอกยี่ห้อมาก ขายของแพง+หน้าเลือด และล่าสุด เอาเคสที่ผมฝากซ่อม (เมนบอร์ดพัง) ไปดองไว้อาทิตย์ว่าแล้ว ไปทวงแล้วแมร่งก็ว่า รออะไหล่ … ไอ้สัด อะไหล่มรึงสั่งทำจากองการน่าซ่าเหรอวะ แมร่งนานได้แรงกุจริง — ครั้นจะไปหิ้วกลับก็ไม่ได้ เพราะตอนนี้เคสผมมันเป็นชิ้น ๆ อยู่ที่ร้านแล้ว มรึงจะย้อมแมวเครื่องกรูห่าอะไรก็ทำไปเลย ดึงคลิปฉาวจากฮาร์ดดิสกรูไปก็ได้ (กรูไม่มี) ให้มันได้งี้สิคับ ไอ้บักเสี่ยววว …. จ้าดดด … ง่าววว

- ช่วงกินเจ เขาไม่ให้พูดคำหยาบ (อ้าว … ง่ะ)

คนไม่มีเมีย แมร่งก็หน้าตาดีอย่างงี้แหละคับ

คนไม่มีเมีย แมร่งก็หน้าตาดีอย่างงี้แหละคับ

ส่วนคนที่มีครอบครัวแล้วก็จะหน้าดำคร่ำเครียดแบบนี้ (ใช้รีทัชช่วยแล้วนะเนี่ย)

ส่วนคนที่มีครอบครัวแล้วก็จะหน้าดำคร่ำเครียดแบบนี้ (ใช้รีทัชช่วยแล้วนะเนี่ย)

พรุ่งนี้ก็วันหยุด (ของผม) แล้ว ทำอะไรกันดี

คัสตาร์ด เคว้ก

•ตุลาคม 22, 2009 • ให้ความเห็น
โปรดสังเกตปริมาณไส้ของขนม

โปรดสังเกตปริมาณไส้ของขนม

ผมเชื่อว่าเรื่องนี้คงเป็นเรื่องค้างคาใจสังคมชาวประเทศสารขันธ์มาช้านานพอสมควร

ถ้าจะพูดถึงขนมที่มีขายตามท้องตลาด ซึ่งสร้างปรากฎการณ์ไสยศาสตร์ เกิดวิวาทะโต้ถียง เกิดคำถามขึ้นในสังคม สร้างความขัดแย้งให้เกิดขึ้นแก่ทวยราษฏร์ชาวประเทศสารขันธ์

น่ากินใช่มั้ยฮะ

น่ากินใช่มั้ยฮะ

ไอ้สิ่งนั้นมันก็คือ สิ่งที่คุณเห็นในภาพนั่นแหละ

เริ่มเกิดคำถามขึ้นรึยังล่ะคับ

“ไส้มันหายไปไหนวะ”

โรงงานเขาต้องลืมใส่ไส้มาแน่เลยว่ะ

โรงงานเขาต้องลืมใส่ไส้มาแน่เลยว่ะ

ที่น่าแปลกยิ่งกว่า คือได้ขนมนี้มันขายดิบขายดีเอามาก ๆ เลยสิวะคับ อย่างงี้ก็ตรงกับทฤษฎีดอนฮวนที่ว่า อย่าสนใจสังคม ให้โฟกัสที่ตนเอง แล้วคุณจะมีอำนาจดึงดูดทุกสิ่ง …

งงใช่มั้ยล่ะครับ แปลง่าย ๆ ก็คือ “ก็อั๊วะพอใจที่จะทำเยี่ยงนี้แหละ … มรึงจะซื้อไม่ซื้อ”

ขนมนี้มีมาประมาณ 10 กว่าปีที่แล้ว จำได้ว่าในยุคนั้น ผมยังเป็นนักเกรียนประถมวัยเตาะแตะ สมัยนั้นราคาชิ้น (ซอง) ละ 5 บาท ซึ่งในความรู้สึกสำหรับเด็กในวัยนั้น ยุคนั้น คือ “แพงมาก” ได้ซื้อมาชิมครั้งสองครั้ง หลังจากนั้นก็ต้องคอยให้ผู้ใหญ่ซื้อให้กิน

แต่มันก็อร่อยดีใช่มั้ยฮะ สมัยตอนที่เรียนอยู่มหาลัย ด้วยความที่ติสท์จัด กรูเป็นผู้ใหญ่แล้วไง ซื้อแบบแพ๊คกล่องใหญ่ (ที่มันมี 12 ซอง อ่ะ … ตอนนี้ไม่รู้ยังมีอยู่มั้ย เห็นมีขายแต่แบบ 6 ซอง) แล้วจัดการยัดห่ารวดเดียวหมดเลย ประชดชีวิตในวัยเด็ก

ถึงวันนี้ ไม่ได้กินขนมนี้มานานมากแล้ว แต่เห็นน้องผมมันซื้อติดห้องไว้ ก็เลยแอบจิ๊กมากิน 1 อัน

คือกรูไม่คิดว่า คนหน้าตาอย่างงี้จะทำอะไรแบบนี้ได้ลงคอ

โฉมหน้าดอนฮวนตัวพ่อทั้งสองทั่น

ขนมอร่อยดีคับ อร่อยแล้วแถมเซอร์ไพรส์กรูอีกด้วย

เมื่อประมาณ 1-2 ปีที่แล้ว สมัยที่ผมยังทำงานอยู่กับบริษัทเกี่ยวกับอสังหา ฯ ได้ข่าวแว่ว ๆ ว่าบริษัทผู้ผลิตขนมแปลกใจรายนี้ มีแผนที่จะก้าวเข้ามาประกอบธุรกิจเกี่ยวกับอสังหา ฯ ด้วย (เนื่องจากทนความบูม และข้อได้เปรียบทางด้านภาษีที่สุดแสนล่อใจไม่ไหว) ผมยังแอบนึกขำเลยว่า ถ้าเจกแกทำจริง มันจะออกมาอีท่าไหน

บ้านตัวอย่างในโบรชัวร์

บ้านตัวอย่างในโบรชัวร์

เฟสหนึ่ง เสร็จสมบูรณ์ พร้อมเข้าอยู่อาศัยได้ทันที

เฟสหนึ่ง เสร็จสมบูรณ์ พร้อมเข้าอยู่อาศัยได้ทันที

จบดีกว่า …

หิว ๆ

•ตุลาคม 21, 2009 • ให้ความเห็น
ขนมปัญญาอ่อน

ขนมปัญญาอ่อน

ส่วนตัวเลยนะ …

เป็นคนชอบกินขนมปัญญาอ่อนตั้งแต่เด็ก

พอโตแล้ว เป็นผู้ใหญ่มีรายได้แล้ว

พอมีเงินเข้าหน่อย ก็ยังชอบซื้อขนมปัญญาอ่อนกินอยู่

อย่างในรูปข้างบนนี้นั่นคืออาหารว่างสุดแสนไฮโซของผมคับ

งั่มมม !!

มิโซะราเมน - เมนูโปรดของตูข้า

มิโซะราเมน - เมนูโปรดของตูข้า

สถานที่ ๆ จะเจอผมได้มีอยู่ไม่กี่ที่ในภูเก็ต ถ้าไม่นับที่บ้านกับที่ทำงานคือ

ร้านอาหารเจ เหอซั่น – หน้าอ๊าม จุ๊ยตุ่ย

บิ๊กซี + โลตัส

เซ็นทรัลเฟสติวัล โดยเฉพาะร้านฮะจิบังราเมง

ผมกับสมาชิกกลุ่มดอนฮวนยึดร้านฮะจิบังราเม็งเป็นฐานบัญชาการ

สำหรับการ “ออกรอบ”

เมื่อวานมีเรื่องน่าตื่นเต้น …

ในขณะที่นั่งกินราเม็งกับพี่ตาลอย่างสบายอารมณ์

พี่ตาล ขี้ดอร์ ที่รักของน้อง ๆ

พี่ตาล ขี้ดอร์ ที่รักของน้อง ๆ

ทันไดนั้นเองก็มีดราม่าปะทุขึ้น ในบัดดล อย่างที่พวกเราไม่ทันตั้งตัว

พนักงานในร้านตบกันสิฮะ

ผัวะเผียะ ๆ ข้างหลังร้าน อยู่หลังม่านตรงประตูผ่านเข้าไปในครัว ใกล้ ๆ กับที่ ๆ เรานั่งอยู่

โนคอมเม้นฮะ

รู้สึกว่าการได้นั่งแดกราเมนจืด ๆ แกล้มดราม่านี่มันช่าง แซ่บ ได้แรงใจดีแท้

แหม่… มันดราม่าาาา